woensdag 14 juli 2010

33

33

ik verkreukel
langzaamaan
het is onomkeerbaar
geen chemie
in die groeven
geen straktrekkerij
ik lach
en het kreukt

ik verlies veerkracht
in weefsel
en huid

mijn weten
groeit

net als mijn leeftijd
Gepost door op

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Abonneren op: Reacties posten (Atom)